Wilt u meer weten over een bepaalde behandelmethode? Maak dan hieronder uw keuze!
|
Insulineresistentie bij het paard
Door dierenarts Marieke Volkering
Een aandoening waar steeds meer over bekend wordt is insulineresistentie bij het paard. Wat is het precies? Hoe ontstaat het en welke gevolgen heeft dit? En belangrijk: is het te behandelen?
Insuline
Insuline is een hormoon wat betrokken is bij de regulering van de suikerspiegel in het bloed. Na het eten stijgt de suikerspiegel in het bloed en vervolgens wordt er insuline geproduceerd door de alvleesklier. De insuline zorgt ervoor dat de glucose(=suiker) wordt opgenomen door de cellen waar het wordt omgezet in snel beschikbare energie en dat het overgebleven glucose wordt opgeslagen als vet in het vetweefsel.
Dit gebeurt zodat de bloedsuikerspiegel niet te hoog wordt.
Het ontstaan van insulineresistentie
Paarden zijn dieren die van nature gewend zijn aan veel grof ruwvoer, het maagdarmkanaal is hier op aangepast en kan zeer efficiënt voedingsstoffen uit het voer halen. De huidige voeding van het paard bevat vaak te veel suiker (kuilgras/vers gras).
Doordat het paard veel suiker binnenkrijgt wordt er veel insuline afgegeven. Na verloop van tijd wennen de cellen in het lichaam aan de continue hoge insulinespiegel en worden ze resistent (=ongevoelig) voor insuline. In reactie hierop gaat het lichaam nog meer insuline produceren. Maar de cellen reageren hier niet meer op. Hierdoor wordt er geen snel beschikbare energie opgeslagen in de cellen en wordt het paard slomer.
Om te voorkomen dat de bloedsuikerspiegel te veel stijgt wordt de glucose zoveel mogelijk omgezet in vet zodat het opgeslagen kan worden in het vetweefsel. De suikerhuishouding is dus ontregelt. Er wordt veel vet opgeslagen, dit is dan ook de reden dat paarden met insulineresistentie snel dik worden en lastig afvallen, het lichaam wil al het vet opslaan en niet afbreken. De gevoeligheid voor het krijgen van insulineresistentie verschilt per paard, vooral paarden van sobere rassen zijn gevoelig voor het ontwikkelen van insulineresistentie.
De symptomen van insulineresistentie
Zoals hierboven beschreven is een gevolg van insulineresistentie makkelijk dik worden en lastig afvallen. Verder zijn de symptomen:
- vetophoping in de buik en rond de manenkam en staartaanzet.
- vermoeidheid, spierpijn, spiertrillingen en spierbevangenheid
- onwilligheid om te werken
- huidproblemen zoals zomereczeem
- hogere gevoeligheid voor hoefbevangenheid
- verminderde vruchtbaarheid
Wat is er aan te doen?
Allereerst is het natuurlijk heel belangrijk om iets aan de oorzaak te doen, te veel suiker in de voeding. Bij paarden met insulineresistentie moet het rantsoen bestaan uit goede kwaliteit hooi. Wanneer een paard weidegang krijgt dan het liefst op een wei met ‘oud’ gras en op onbemest land. Verder moet de krachtvoer gift drastisch beperkt worden en let ook op dat er niet te veel snoepjes en ander lekkers wordt gegeven. Vitaminen en mineralen kunnen eventueel aangevuld worden met de Multivit van Phytonics.
Ook bewegen moet gestimuleerd worden, zorg dat het paard het liefst iedere dag afwisselend werkt.
Het meest effectief, om in goede conditie te komen, is duurtraining. Dit is arbeid waarbij de hartslag laag blijft, dus stap en drafwerk.
Om deze maatregelen extra te ondersteunen en te helpen de suikerhuishouding weer normaal te krijgen is Phytonics Gluco balance ontwikkeld. Dit bevat bestanddelen die de spijsvertering bevorderen, zoals bijvoorbeeld: de Hibiscus sabdariffa bevordert de vetstofwisseling, Chroom is belangrijk voor de werking van insuline. Trigonella feanum graecum verhoogt de insulinegevoeligheid. Kortom een supplement wat op verschillende manieren de suikerhuishouding in balans brengt.
Meer weten over Insulineresistentie?
Meer weten over Phytonics Gluco balance?
|
U kunt hier zoeken naar dierenartsen, therapeuten en andere verkoopadressen.
Klik hier voor een overzicht van alle verkooppunten
|